Paginas in categorie Geschiedenis



Kleine school is kwetsbaar maar ook samenbindend

Sluiting school zorgde voor tweedeling.

Drouwenerveen 1 augustus 2005.  Het staat de inwoners van Drouwenerveen nog scherp op het netvlies: hun basisschool ‘t Dobbegie ging dicht. Nu valt de school, die is verbouwd tot woonhuis, in het straatbeeld nauwelijks meer op. De school blijft een gemis.

T Dobbegie van school naar woonhuis

Basisschool 't Dobbegie sloot 6 jaar geleden de deuren en is verbouwd tot woonhuis. De voormalige leerlingen Ronaid Siegers en Suzanne Wij ers gaan nu naar school in Gasselternijveen. Bert- Jan Siegers (rechts) fietst inmiddels naar de middelbare school in Borger. Foto: Henk Benting

“Als er vroeger nieuwe bewoners kwamen, of als er iemand ziek was, wist je dat via school”, zegt Ubertus Siegers (48). “Op school hoorde je wat er leefde aan de andere kant van het dorp. Verder was er een jaarlijkse afsluiting met daarna een barbecue. Kijk, dan kom je aan de praat met mensen.” Zijn vrouw Geesje (45): “Je woont hier mooi en gezellig, maar je hoort nu minder van mekaar. Nieuwelingen komen niet snel naar activiteiten. Is er een school, dan heb je eerder contact.”

Ubertus Siegers is secretaris van Dorpsbelangen en heeft een hoveniersbedrijf in het kilometerslange lintdorp. Links en rechts staan vrijstaande huizen met grote tuinen en soms stukjes land er bij voor paarden of andere dieren. De ene woning is opgeknapt, de ander rommelig. In het dorp is volop bedrijvigheid: een klussenbedrijf, schilder, landbouwers, rietdekker, bouwbedrijf en een webdesigner. Er wonen 260 inwoners, 7 meer dan vorig jaar. Ubertus en Geesje wonen er al zo´n 25 jaar en zetten zich in voor de saamhorigheid in het dorp. Drouwenerveen – bestaande uit Noorderstraat, Zuideind, Verbindingsweg, Drouwenerstraat, Hoofdstraat en Achterweg – kent niet echt een centrum. Basisschool ‘t Dobbegie was het centrum.

“Nadat het dicht ging, was er gelijk een tweedeling in Drouwenerveen”, zegt Ubertus. “De ene helft van de kinderen ging naar school in Drouwen, de andere naar Gasselternijveen.” Dat de kinderen buiten het dorp naar school gaan, maakt dat ze buiten het dorp vriendjes krijgen, zeggen Ubertus en Geesje Siegers. “Ze richten zich ook meer op verenigingen in Drouwen en Gasselternijveen. De·band van de kinderen onder elkaar is helemaal weg. Het dorp valt daardoor uiteen, want heb je de kinderen, dan heb je ook de ouders.”

Toch zien ze ook de kwetsbaarheid van een kleine school. Kinderen die in combinatiegroepen zitten waarbij de juf soms vergeet dat ze op verschillende niveaus les moet geven. Kinderen die weinig keuze hebben in het,maken van vriendjes. Op een grote school kun je het niveau van je eigen kind beter vergelijken met die van leeftijdsgenoten. Geesje. “Je weet beter hoe je kind het doet en je hebt er eerder iemand die je kind begeleidt als het leerproblemen heeft.”

De kinderen uit Drouwenerveen die naar Gasselternijveen gaan, moeten zo’n 4 kilometer fietsen. Leerlingen die naar Drouwen gaan, fietsen over een kale weg en moeten 7 kilometer overbruggen. Daarom” rijdt er voor de kleintjes een busje. Maar dat is niet ideaal, vindt familie Siegers. “Kinderen leren niks over verkeersregels, ze worden er niet zelfstandig van en het is niet goed voor de gezondheid.”

Toen basisschool ‘t Dobbegie 6 jaar geleden sloot, was er grote angst voor leegloop van het dorp. Jonge gezinnen zouden het dorp mijden. Dat is niet bewaarheid. Ubertus en Geesje Siegers: “Dat er geen school is, is geen drempel voor nieuwkomers.”

Prachtige en betaalbare omgeving

In Drouwenerveen woonden in 2005 51 kinderen in de basisschoolleeftijd, nu zijn het er 48. Jasper en Svenja Harten kwamen 5 jaar geleden vanuit Arnhem naar het Drentse veengebied. Ze hebben vier kinderen: 6, 4, 2 en 1 jaar oud. ‘We wilden landelijk wonen”, zegt Svenja (35), die in Groningen werkt. “Het is hier een prachtige en betaalbare omgeving. Of de school nu op 1 of op 6 kilometer ligt, maakt niet veel uit. Je moet toch met de kinderen reizen.” Haar kinderen gaan naar Drouwen naar school en gingen er naar de peuterspeelzaal die vanwege te weinig animo in december sloot. “Ouders brengen de kinderen liever naar de kinderopvang, die is langer open.”

Als ‘t Dobbbegie nog open was geweest, weet ze niet of ze haar kinderen er naar toe had gestuurd. “25 leerlingen vind ik weinig. Ze hebben nauwelijks speelkeuze, kunnen op elkaar uitgekeken raken en dat is niet goed voor hun sociaal emotionele ontwikkeling.”

In Drouwenerveen wonen autochtonen en import goed samen vindt Harten. “De mensen zijn enorm open minded. Je kunt altijd bij ze terecht.” Dat de saamhorigheid in het dorp minder wordt, ervaart ze niet zo. “Er is een toneelgymnastiek-, tafeltennis- en ijsvereniging. Er is een prachtig dorpshuis met activiteiten.”

Het vanzelfsprekende contact bij de school heeft Svenja Harten bij de school in Drouwen. “Daar klets ik met andere moeders.” Dat er onderlinge contacten in het dorp zij vindt ze van belang, maar zij zal zich er niet ‘instorten’. ‘Wij zijn hier komen wonen voor de rust. We hebben werk en familie. De kinderen slokken ons op. We hebben het druk genoeg en geen behoefte aan een uitgebreid sociaal netwerk in het dorp.”

Bron: Scan uit Dagblad van het Noorden – maandag 22 februari 2011 – Groninger editie

Website Drouwenerveen is ververst

drouwenerveen

De website van Drouwenerveen.com bestaat al sinds 2002 en is als hobby opgezet door de webmaster in een tijd dat er nog alleen maar digibeten in Drouwenerveen woonden. Er is toen een overzicht gegeven van Drouwenerveen, haar geschiedenis, inwoners en aktiviteiten. In 2004 is de website geupdate door er een zelf geprogrammeerd ASP-CMS syteem voor te gaan gebruiken.

Inmiddels is het 6 jaar later en mensen beginnen te begrijpen hoe handig internet is. De jeugd heeft ervoor gezorgd dat via Hyves internet in het dorp wat meer ontsloten is. Voor de meeste oudere bewoners hoeft het allemaal niet zo nodig, maar die sterven op een gegeven moment wel uit.

Inmiddels is de webmaster ook een beetje handiger geworden en ook slimmer. In plaats van te programmeren gebruikt hij nu het kant en klare en eenvoudig uit te breiden WordPress. De oude website van Drouwenerveen is zo goed als mogelijk geimporteerd via XML. Het enig wat er nog moet gebeuren is de boel een beetje herstructureren en de oude berichten die geen nut meer hebben verwijderen.

De Belangenvereniging heeft inmiddels in 2010 een eigen website gekregen en wordt niet meer door de webmaster van Drouwenerveen.com bijgehouden, die dat jarenlang heeft gedaan, omdat de besturen er het nut niet van inzagen. De pagina’s van de Belangenvereniging zijn ook sinds het begin van Drouwenerveen.com op het net te vinden.

De twitter account @drouwenerveen wordt alleen vanaf deze site en de webmaster zelf gebruik, daar is men Drouwenerveen over het algemeen nog helemaal niet mee bezig anno 2011.

Digitaal Dorp Drouwenerveen

DrouwenerveenDrouwenerveen, het dorpje waar wij wonen, is gelegen in het Hunzedal, op de eerste zandrichel aan de oostkant van de Hondsrug in Drenthe.

Wie het op de kaart wil zoeken doet er goed aan met zijn wijsvinger vanaf Stadskanaal naar links te schuiven, daar ergens vindt hij, niet ver van de Drents-Groningse provinciegrens, een stipje met de naam Drouwenerveen.

Vroeger, in de Romeinse tijd, toen de Hondsrug nog een waddeneiland was (lees hier) , stroomde hier de zee in en uit. Later is door verzanding het land drooggevallen en in veen veranderd.(lees hier meer over veen)

Drouwenerveen ontstond toen omstreeks het eind van de 18e eeuw de eerste pioniers zich op een zandrug in het ‘Drouwener Moeras’ vestigden.

In 1794 is er sprake van 6 bewoners, de armsten der armen, die onderdak vonden in schamele plaggenhutten. Zij werden de eerste turfgravers. Het hoogtepunt van de turfgraverij in de Drouwener Venen lag tussen 1850 en 1880. Het gebied werd in die jaren geleidelijk aan meer bewoond, doordat veenbazen primitieve stenen woonhuisjes bouwden voor hun vaste arbeiders. En ondertussen doorgingen met ze uit te buiten.

Na 1880, toen het veen was afgegraven en de verveningen ten einde liepen, ontwikkelde Drouwenerveen zich tot een boerennederzetting met veenkoloniale akkerbouw. Eerst kwam er boekweit te staan op de arme gronden. Men noemde Drouwenerveen dan ook een van de Boekweit- kolonies. Later, in de welvarender tijd tegen het eind van de 19e eeuw, was het inwoneraantal uitgegroeid tot meer dan 350. Het dorp kende een florerende landbouw, een begraafplaats, een kerkje, een tolhuis, een school, 6 kroegen, 2 bakkers, een melkboer, een dorpssmid, en nog wat andere kleine neringdoenden.

Drouwenerveen heeft een florerende begraafplaats. De school en het kerkje hebben nu een woonbestemming. Het was van de kleinste scholen van Nederland: een school uit 1886 die door de dorpsbewoners zelf werd onderhouden is door gemeentelijke bezuinigingen in 2005 opgehouden te bestaan.

Er is niets. is alleen nog een diervoederhandel als winkelnering. Er zijn wel veel zelfstandigen in het dorp. Deze beroepen lopen uit een van landbouwer tot webdesigner, van rietdekker tot hovenier, van hondenfokker tot projectmanagement, van fabrieksdirecteur tot predikant en van brandweerman tot leraar.

Drouwenerveen telde (volgens informatie van de gemeente Borger-Odoorn) op 1 januari 2009 253 inwoners (138 mannen en 115 vrouwen). Er wonen een 30 tal kinderen in alle leeftijden en gaan in de buurtdorpen naar school.

Er is veel verenigingsleven, er zijn een tafeltennisvereniging, een toneelvereniging, een darts-club, biljartclub, een dansclub, een aerobicsclub, een bejaardensoos, een zusterkring, een ijsvereniging en een belangenvereniging. Het dorp bezit een deels zelf- gebouwd dorpshuis, een eigen dorpskrant en een eigen website.Het ‘doe-gehalte’ is hier trouwens verrassend groot.

Het bestaan van een school is in 2005 tot het verleden gaan behoren. Een van de kleinste scholen van Nederland: een school uit 1886 die door de dorpsbewoners zelf werd onderhouden is door bezuinigingsmaatregelen niet meer. Hierdoor is de toekomst van heel Drouwenerveen op het spel gezet, want waar geen school is vestigen zich geen jonge gezinnen en loopt het inwonertal en de bedrijvigheid terug. Laten we hopen dat dit doemscenario geen werkelijkheid wordt. Het is trouwens het lot van kleine kernen in de buitengebieden van de ‘moeder’-gemeenten die het beleid bepalen: ze zijn overgeleverd aan de zowel letterlijke als figuurlijke ‘afstand’ tussen bewoners en bestuurders.

Toch wonen de Drouwenerveners hier naar hun zin. Er is waardering voor de rust en de landelijke omgeving. Drouwenerveners hebben een wijde blik. Sommigen zouden wel wat meer ‘dynamiek’ willen zien en menen die met toerisme en recreatie binnen te kunnen halen. Terwijl juist het ontbreken ervan een aantal nieuwe inwoners heeft doen besluiten zich hier te vestigen.

Drouwenerveen heeft bewoners van allerhande soort en afkomst, het oorspronkelijke dialect is t Veenkelonioals (ook Klainkelonioals) dat is n Grunnegs dialekt dat proat wordt in de Grunnegs-Drìntse veenkelonien. t Veenkelonioals wordt deur summege toalkundegen zain as n apaart dialekt en nait as dail van t Grunnegs. Messchain omdat t ook Drìntse invlouden het, zo as de -chien veur bepoalde verklainwoorden.Meer ken je leze bie wikipedia in ‘t Nedersaxisch

Lees hier meer over de vroegere geschiedenis van Drouwenerveen en omstreken

geschiedenis van het landschap rond Drouwenerveen

Het landschap in Noord-Nederland en dus ook van Drouwenerveen is gevormd in de derde ijstijd of glaciaal (200.000 tot 125.000 jaar voor Chr). Er is dan sprake van een breed oerstroomgebied, het dal van de latere Hunze, dat zich uitstrekt van de huidige Noordzee tot aan Emmen. De Hunze (wat moeras of modder betekent) slipt van af 70.000 jaar tot aan de Middeleeuwen voor een groot deel dicht. Het dal wordt gevuld met zand, veen en klei. De hunze werd in de jaren 60 gekanaliseerd. Hierbij werden de scherpe bochten uit de Hunze gehaald.

Het is de bedoeling dat de meanderende stroom door het gebied wordt hersteld. Hierover kun je lezen bij www.hunzeproject.nl.

hunzegebied